O say, can you see, by the dawn’s early light,
What so proudly we hailed at the twilight's last gleaming,
Whose broad stripes and bright stars, through the perilous fight,
O’er the ramparts we watched, were so gallantly streaming?
And the rockets’ red glare, the bombs bursting in air,
Gave proof through the night that our flag was still there.
O say, does that star spangled banner yet wave
O’er the land of the free, and the home of the brave?
What so proudly we hailed at the twilight's last gleaming,
Whose broad stripes and bright stars, through the perilous fight,
O’er the ramparts we watched, were so gallantly streaming?
And the rockets’ red glare, the bombs bursting in air,
Gave proof through the night that our flag was still there.
O say, does that star spangled banner yet wave
O’er the land of the free, and the home of the brave?
Ayan. Sinimulan ni Mamu ang usapan tungkol sa Blue Rose. At gaya-gaya naman ako...
Hindi ko alam kung bakit malaking bagay ang Blue Rose para sa maraming tao. Marami na rin akong narinig na kuwento - iba-ibang bersyon ng pag-aalay ng nag-iisang asul na rosas para sa taong dapat makatanggap nito. Merong paletra-letrato pa... merong nag-iisip kung sino ba sa listahan... merong nagpaparinig na second year pa lang (palibhasa alam nyang walang magbibigay sa kanya)... at meron ding napapaisip nang mataman sa tuwing pag-uusapan ang tungkol sa asul na rosas...
"Kanino ko kaya ibibigay ang Asul na Rosas ko?" tanong ko sa aking sarili. Nakakahiya kasi. Sa lagay kong ito, baka kung anong sabihin ng pagbibigyan ko. Baka may mabigla, baka may magalit at awayin pa ako. Nakakahiya rin naman, lalo na kung ang pagbibigyan mo ay hindi alam ang nararamdaman mo para sa kanya.
Meron na akong dalawang pagpipilian. Yung isa kasi, sigurado meron na yung makukuha. Pero sa buong buhay ko naman kasi, siya na talaga yung number one. Sinong baliw ang mahuhulog sa isang tao nang ganoon katagal? Wahaha becky talaga! Basta. Pag nabasa ito ng mga kaibigan ko, alam na nila kung sino... Duh... At kung mabasa nya ito, nakakahiya. Wahaha ano na naman ang isipin nun sa akin. Wala kang magagawa. Napamahal ka na sa akin. Wahahaha...
Subalit yung isa ko ring iniisip pagbigyan ay medyo nakakahiya. Siya ang cheepy kong bonggang-bongga ngayon. Hindi ko alam kung bakit, pero pag nakikita ko siya, nagiging masaya ako. Pramis. Iba ang PPS level. Hahaha mukha naman siyang mabait, at sa mga nababasa ko sa blog niya, mukha namang may sense ang taong ito. Pero hindi ko pa rin naman siya kilala, at hindi rin naman niya ako kilala. Magkakilala lang kami bilang classmates. Yun lang, wala nang iba pang impormasyon tungkol sa akin o tungkol sa kanya. Pero ewan, cheepy ko talaga siya nang bonggang-bongga. Kung ibibigay ko sa kanya, baka mag-iba ang tingin niya sa akin (liban na lamang kung hindi ko ipaaalam sa kanya na sa akin galing iyon - pwede kayang ganun?) - baka magalit, mailang, maghinala. Wala tayong magagawa. Ganito ang pulitika sa kasarian sa mundo. Haha pero exciting pa rin naman kung sa kanya ko ibigay at malaman niya. Pero ewan. Kasi naman bakit ba cheepy ko siya nang bonggang-bongga ngayon. Howell papel...
Ayun... Alam kong marami pang problema sa mundo na dapat bigyang-tuon, at isa lang namang maliit na kung ano ang Blue Rose. Pero minsan, masarap ding mamahinga at mag-isip ng mga nakakikilig na bagay. Kahit sandali man lang...
Hindi ko alam kung bakit malaking bagay ang Blue Rose para sa maraming tao. Marami na rin akong narinig na kuwento - iba-ibang bersyon ng pag-aalay ng nag-iisang asul na rosas para sa taong dapat makatanggap nito. Merong paletra-letrato pa... merong nag-iisip kung sino ba sa listahan... merong nagpaparinig na second year pa lang (palibhasa alam nyang walang magbibigay sa kanya)... at meron ding napapaisip nang mataman sa tuwing pag-uusapan ang tungkol sa asul na rosas...
"Kanino ko kaya ibibigay ang Asul na Rosas ko?" tanong ko sa aking sarili. Nakakahiya kasi. Sa lagay kong ito, baka kung anong sabihin ng pagbibigyan ko. Baka may mabigla, baka may magalit at awayin pa ako. Nakakahiya rin naman, lalo na kung ang pagbibigyan mo ay hindi alam ang nararamdaman mo para sa kanya.
Meron na akong dalawang pagpipilian. Yung isa kasi, sigurado meron na yung makukuha. Pero sa buong buhay ko naman kasi, siya na talaga yung number one. Sinong baliw ang mahuhulog sa isang tao nang ganoon katagal? Wahaha becky talaga! Basta. Pag nabasa ito ng mga kaibigan ko, alam na nila kung sino... Duh... At kung mabasa nya ito, nakakahiya. Wahaha ano na naman ang isipin nun sa akin. Wala kang magagawa. Napamahal ka na sa akin. Wahahaha...
Subalit yung isa ko ring iniisip pagbigyan ay medyo nakakahiya. Siya ang cheepy kong bonggang-bongga ngayon. Hindi ko alam kung bakit, pero pag nakikita ko siya, nagiging masaya ako. Pramis. Iba ang PPS level. Hahaha mukha naman siyang mabait, at sa mga nababasa ko sa blog niya, mukha namang may sense ang taong ito. Pero hindi ko pa rin naman siya kilala, at hindi rin naman niya ako kilala. Magkakilala lang kami bilang classmates. Yun lang, wala nang iba pang impormasyon tungkol sa akin o tungkol sa kanya. Pero ewan, cheepy ko talaga siya nang bonggang-bongga. Kung ibibigay ko sa kanya, baka mag-iba ang tingin niya sa akin (liban na lamang kung hindi ko ipaaalam sa kanya na sa akin galing iyon - pwede kayang ganun?) - baka magalit, mailang, maghinala. Wala tayong magagawa. Ganito ang pulitika sa kasarian sa mundo. Haha pero exciting pa rin naman kung sa kanya ko ibigay at malaman niya. Pero ewan. Kasi naman bakit ba cheepy ko siya nang bonggang-bongga ngayon. Howell papel...
Ayun... Alam kong marami pang problema sa mundo na dapat bigyang-tuon, at isa lang namang maliit na kung ano ang Blue Rose. Pero minsan, masarap ding mamahinga at mag-isip ng mga nakakikilig na bagay. Kahit sandali man lang...
Umaasa pa rin sa pambihirang pagkakataon na ito... Lord, please... Pa-birthday mo na lang sa akin iyon...
Hello Friends!
Sa pagbubukas ng Buwan ng Kapaskuhan ay naghanda kami sa Paskong MEA ng iba't ibang activities na nawa'y magpadama sa inyo na Paskong Pasko na talaga hindi lang dito kundi sa lahat ng bahagi ng mundo!
We prepared three big events for all of you. And these are the following...
(1) In behalf of the Paskong MEA Team, I would like to invite all of you to visit the Paskong MEA Bazaar on Dec3-7, 9am-4:30pm, at the SEC Field. We have different stalls that will offer food and non-food items (such as clothes, fashion accessories, shoes, laptop sleeves, cellphone accessories, etc).
We also have the World Vision Pledge Booth. For just a small amount, you will be able to give a Noche Buena package for four beneficiaries of World Vision. (FYI, World Vision is an international organization that helps children from various poor families to have access to free education. World Vision - Philippines has been Paskong MEA's partner for almost 4 years. For more details about the organization, just visit http://www.wvasiapacific.org/)
We also offer the Gift Plus Carol Booth, where you can purchase
small token/s that Paskong MEA volunteers can deliver to the people whom you want to receive the gift. So if meron kayong special someone na gusto niyong bigyan ng gift this Christmas pero you don't want to give it personally (for a lot of personal reasons... I'm sure!), you can have us give it.
If you also want to surprise your teacher by giving him/her a simple Christmas gift and you don't want to be called "chupatintas" (i.e. sipsip) by your classmates, this is also an oppotunity for you! :P
There's more pa! You can also customize your package in such a way that when it is delivered, Paskong MEA singers will "carol" the person! O diba, soshal!
Basta don't forget - Dec3-7 = Paskong MEA Bazaar at the SEC Field! Let's open the Christmas month with a bang!
(PS: The bazaar is open to ALL!)
(2) Calling all student organizations, groups, and barkadas out there! If you already have a caroling group, you might want to join the KANTA-BARKADA Caroling Competition organized by Paskong MEA, in partnership with Jollibee, and win cash prizes and other gifts! Isipin nyo nalang, isa kaming bahay na aawitan nyo... :) Sali na! And be hailed as this year's champion!
For further inquiries, contact TANIA (0917-8430254) or KIRVY (0916-9061659), or visit http://paskongmea2008.multiply.com/jour
Deadline for submission of Entry Forms is on November 23, Friday, 5pm.
(3) Ito namang huli ay para sa mga may tinatagong angking kagalingan sa pag-awit! Kayo na kaya ang bagong papasikat na star na titingalain kahit ng agilang nakadikit sa harapan ng Blue Eagle Gym? Puwes, sumali na kayo sa KWELAOKE Videoke Contest!
Just text your name, year, course, mobile no., and email to MARGA NAZARENO at 0917-5249170 before November 28. Charm us with your voice and WIN cash prizes with your bigay na bigay performance!
***
So yun guys, three things. We hope to see you in all of these events! :)
Sa pagbubukas ng Buwan ng Kapaskuhan ay naghanda kami sa Paskong MEA ng iba't ibang activities na nawa'y magpadama sa inyo na Paskong Pasko na talaga hindi lang dito kundi sa lahat ng bahagi ng mundo!
We prepared three big events for all of you. And these are the following...
(1) In behalf of the Paskong MEA Team, I would like to invite all of you to visit the Paskong MEA Bazaar on Dec3-7, 9am-4:30pm, at the SEC Field. We have different stalls that will offer food and non-food items (such as clothes, fashion accessories, shoes, laptop sleeves, cellphone accessories, etc).
We also have the World Vision Pledge Booth. For just a small amount, you will be able to give a Noche Buena package for four beneficiaries of World Vision. (FYI, World Vision is an international organization that helps children from various poor families to have access to free education. World Vision - Philippines has been Paskong MEA's partner for almost 4 years. For more details about the organization, just visit http://www.wvasiapacific.org/)
We also offer the Gift Plus Carol Booth, where you can purchase
small token/s that Paskong MEA volunteers can deliver to the people whom you want to receive the gift. So if meron kayong special someone na gusto niyong bigyan ng gift this Christmas pero you don't want to give it personally (for a lot of personal reasons... I'm sure!), you can have us give it.
If you also want to surprise your teacher by giving him/her a simple Christmas gift and you don't want to be called "chupatintas" (i.e. sipsip) by your classmates, this is also an oppotunity for you! :P
There's more pa! You can also customize your package in such a way that when it is delivered, Paskong MEA singers will "carol" the person! O diba, soshal!
Basta don't forget - Dec3-7 = Paskong MEA Bazaar at the SEC Field! Let's open the Christmas month with a bang!
(PS: The bazaar is open to ALL!)
(2) Calling all student organizations, groups, and barkadas out there! If you already have a caroling group, you might want to join the KANTA-BARKADA Caroling Competition organized by Paskong MEA, in partnership with Jollibee, and win cash prizes and other gifts! Isipin nyo nalang, isa kaming bahay na aawitan nyo... :) Sali na! And be hailed as this year's champion!
For further inquiries, contact TANIA (0917-8430254) or KIRVY (0916-9061659), or visit http://paskongmea2008.multiply.com/jour
Deadline for submission of Entry Forms is on November 23, Friday, 5pm.
(3) Ito namang huli ay para sa mga may tinatagong angking kagalingan sa pag-awit! Kayo na kaya ang bagong papasikat na star na titingalain kahit ng agilang nakadikit sa harapan ng Blue Eagle Gym? Puwes, sumali na kayo sa KWELAOKE Videoke Contest!
Just text your name, year, course, mobile no., and email to MARGA NAZARENO at 0917-5249170 before November 28. Charm us with your voice and WIN cash prizes with your bigay na bigay performance!
***
So yun guys, three things. We hope to see you in all of these events! :)
Can you feel the Christmas spirit?
Kung hindi pa, let the Ateneo Management Engineering Association (MEA) and Paskong MEA help you feel the joy and laughter of the yuletide season!
This December, Paskong MEA Bazaar will showcase food, non-food, service-oriented, and interactive booths all in line with the celebration of the Christmas season. Two musical events have also been prepared to facilitate the celebration.
One of which is Kanta-Barkada, a caroling competition open to all orgs, groups and barkadas in the Ateneo Loyola Schools.
KANTA-BARKADA
Caroling Competition
* Groups of 8-15 members must prepare a musical presentation featuring Christmas carols. Presentations must be a cappella or accompanied by live instruments. Prerecorded music is NOT allowed. Creativity in musical arrangement (as well as in the use of musical instruments) is highly encouraged.
* The prizes will be as follows:
FIRST PLACE: Php5,000
SECOND PLACE: Php3,000
THIRD PLACE: Php2,000
* The contest is open to all student orgs (accredited or unaccredited) and student groups/barkadas in the Ateneo.
* Interested groups may submit their duly accomplished Entry Form through the Paskong MEA Drop Box at the MEA Room (MVP 308). Entry Forms can also be sent through email (send to paskongmea08@yahoo.com).
DEADLINE OF ENTRY FORMS: November 23, 2007, Friday, 5:00pm
* A participation fee of Php200 must be settled on or before the auditions day.
* Auditions will be held on November 28, Wednesday (time and venue to be announced). The Top 7 singing groups that will proceed to the final round will be determined based on the audition scores.
* The Final Round will be held on December 5, 2007, Wednesday, 4:30-6pm, venue to be announced.
CONTEST MECHANICS
* For the Auditions, the groups must prepare a 3-5 minute presentation. If a group wishes to use live musical instruments, members should bring their own to the auditions.
* Criteria for judging (for the auditions) will be as follows:
Musicality and harmony = 40%
Creativity/Originality/Novelty/Gimmicks = 30%
Showmanship/Performance = 30%
* For the Final Round, the presentations should last for 5-7 minutes only. This does not have to be same with what the group presented during the auditions.
* Criteria for judging (for the finale) will be as follows:
Musicality and harmony = 30%
Creativity/Originality/Novelty/Gimmicks = 20%
Showmanship/Performance = 20%
Audience Impact/Supporters = 30%
NOTE: Scores from the auditions will not affect the scores for the Final Round.
* The Top 3 winners will be determined based on the scores that the judges will give.
So what are you waiting for?
Join now and prepare to be hailed as this year's best caroling group!
* For further inquiries, contact TANIA (0917-8430254) or KIRVY (0916-9061659). You may also visit the Paskong MEA Multiply site (http://paskongmea2008.multiply.com
Kung hindi pa, let the Ateneo Management Engineering Association (MEA) and Paskong MEA help you feel the joy and laughter of the yuletide season!
This December, Paskong MEA Bazaar will showcase food, non-food, service-oriented, and interactive booths all in line with the celebration of the Christmas season. Two musical events have also been prepared to facilitate the celebration.
One of which is Kanta-Barkada, a caroling competition open to all orgs, groups and barkadas in the Ateneo Loyola Schools.
KANTA-BARKADA
Caroling Competition
* Groups of 8-15 members must prepare a musical presentation featuring Christmas carols. Presentations must be a cappella or accompanied by live instruments. Prerecorded music is NOT allowed. Creativity in musical arrangement (as well as in the use of musical instruments) is highly encouraged.
* The prizes will be as follows:
FIRST PLACE: Php5,000
SECOND PLACE: Php3,000
THIRD PLACE: Php2,000
* The contest is open to all student orgs (accredited or unaccredited) and student groups/barkadas in the Ateneo.
* Interested groups may submit their duly accomplished Entry Form through the Paskong MEA Drop Box at the MEA Room (MVP 308). Entry Forms can also be sent through email (send to paskongmea08@yahoo.com).
DEADLINE OF ENTRY FORMS: November 23, 2007, Friday, 5:00pm
* A participation fee of Php200 must be settled on or before the auditions day.
* Auditions will be held on November 28, Wednesday (time and venue to be announced). The Top 7 singing groups that will proceed to the final round will be determined based on the audition scores.
* The Final Round will be held on December 5, 2007, Wednesday, 4:30-6pm, venue to be announced.
CONTEST MECHANICS
* For the Auditions, the groups must prepare a 3-5 minute presentation. If a group wishes to use live musical instruments, members should bring their own to the auditions.
* Criteria for judging (for the auditions) will be as follows:
Musicality and harmony = 40%
Creativity/Originality/Novelty/Gimmicks = 30%
Showmanship/Performance = 30%
* For the Final Round, the presentations should last for 5-7 minutes only. This does not have to be same with what the group presented during the auditions.
* Criteria for judging (for the finale) will be as follows:
Musicality and harmony = 30%
Creativity/Originality/Novelty/Gimmicks = 20%
Showmanship/Performance = 20%
Audience Impact/Supporters = 30%
NOTE: Scores from the auditions will not affect the scores for the Final Round.
* The Top 3 winners will be determined based on the scores that the judges will give.
So what are you waiting for?
Join now and prepare to be hailed as this year's best caroling group!
* For further inquiries, contact TANIA (0917-8430254) or KIRVY (0916-9061659). You may also visit the Paskong MEA Multiply site (http://paskongmea2008.multiply.com
Tayo'y magsaya at magalak...
Masayang masaya ako sa mga klase ko ngayon. Nakakikita ako ng koneksyon - ang EU132 sa DevEco sa Th141 sa Ph103 at ang Hi166 sa POS100 (kung paano umiiral ang pulitika ng kasaysayan). Magaling ang mga guro. Bow talaga ako. Kay Sir Bob, kay Dr. T, kay Ms. D, kay Sir Roy... ang galing!
Maganda rin ang "One More Chance." Naiyak ang mga kasama ko. Pero ako, ni kutsaritang luha, walang tumulo. Hindi lang likas sa akin na maluha sa madla. Bihira na rin akong umiyak. Wala na nga ata akong deposito ng luha. Hindi rin naman nangangahulugan nito na matigas talaga ang puso ko. Oo, may mga pagkakataong hindi ako umiimik sa mga bagay-bagay, at desisyon kong huwag umimiik. Iginagalang ko kung ang reaksiyon ng tao (kahit pa magwala siya at magsalita ng kung anu-ano laban sa akin) sapagkat iginagalang ko ang kaniyang desisyon na gawin ang ganoong reaksyon. Sana lang ay matuto rin silang gumalang sa desisyon ng iba na hindi magbigay ng ninanais nilang reaksiyon. Hindi nangangahulugang walang pandama ang tao kapag hindi ito nagpapakita ng lantarang reaksiyon. Meron lang talagang mga bagay tungkol sa iba na hindi maaarok ninuman.
Sa kabilang banda, maganda ang pelikula. Magaling ang pagkakasulat, ang pagkakagawa, ang pagkakadirehe. Saludo talaga ako sa kalidad ng karamihan sa pelikula ng Star Cinema. BOW.
Yun lang muna. Wag mag-alala dahil panonoorin ko muli ito, kasama ng panibagong madla. At tignan natin kung may tutulong luha (kasi naman, nagtetext ako ng mga concessionaires habang nanonood... Pakawaley ko talaga).
***
Kanina sa pilosopiya, napagusapan ang damdamin. Bagaman malayo ang iniisip ko habang nagtatalakay si Sir Roy, naaayon pa rin naman ito sa leksiyon. May mga pagkakataong abot-langit ang pagkakilig ko kung makasalubong ko ang itinuturing kong espesyal na tao. Tulad na lamang nung Miyerkules. Hindi ko alam kung bakit abot-tenga ang ngiti ko ng makausap ko si Ginoong X. Siguro ay talagang nahulog lang ako sa kanya.
Subalit heto ang aking pagiging skeptiko sa mga bagay-bagay. Kapag pumasok na ang rason, parang nagmumukha akong tanga sa ginagawa ko. Hitad lang siguro talaga ako kapag nakadroga sa lalaki. Wahaha chorvah...
Yun lang. Ayoko nang magsalita pa. Haha
***
Kay J, salamat sa pananahimik. Hawak mo ang alas ko. Hahaha...
A Señor X, verdaderamente, en el semestre pasado, no he sabido mucho aunque me he divertido sentarme a tu izquierda, especialmente cuando consigues mi boligrafo. Jeje te quiero estos momentos... Muchas gracias... :)
Masayang masaya ako sa mga klase ko ngayon. Nakakikita ako ng koneksyon - ang EU132 sa DevEco sa Th141 sa Ph103 at ang Hi166 sa POS100 (kung paano umiiral ang pulitika ng kasaysayan). Magaling ang mga guro. Bow talaga ako. Kay Sir Bob, kay Dr. T, kay Ms. D, kay Sir Roy... ang galing!
Maganda rin ang "One More Chance." Naiyak ang mga kasama ko. Pero ako, ni kutsaritang luha, walang tumulo. Hindi lang likas sa akin na maluha sa madla. Bihira na rin akong umiyak. Wala na nga ata akong deposito ng luha. Hindi rin naman nangangahulugan nito na matigas talaga ang puso ko. Oo, may mga pagkakataong hindi ako umiimik sa mga bagay-bagay, at desisyon kong huwag umimiik. Iginagalang ko kung ang reaksiyon ng tao (kahit pa magwala siya at magsalita ng kung anu-ano laban sa akin) sapagkat iginagalang ko ang kaniyang desisyon na gawin ang ganoong reaksyon. Sana lang ay matuto rin silang gumalang sa desisyon ng iba na hindi magbigay ng ninanais nilang reaksiyon. Hindi nangangahulugang walang pandama ang tao kapag hindi ito nagpapakita ng lantarang reaksiyon. Meron lang talagang mga bagay tungkol sa iba na hindi maaarok ninuman.
Sa kabilang banda, maganda ang pelikula. Magaling ang pagkakasulat, ang pagkakagawa, ang pagkakadirehe. Saludo talaga ako sa kalidad ng karamihan sa pelikula ng Star Cinema. BOW.
Yun lang muna. Wag mag-alala dahil panonoorin ko muli ito, kasama ng panibagong madla. At tignan natin kung may tutulong luha (kasi naman, nagtetext ako ng mga concessionaires habang nanonood... Pakawaley ko talaga).
***
Kanina sa pilosopiya, napagusapan ang damdamin. Bagaman malayo ang iniisip ko habang nagtatalakay si Sir Roy, naaayon pa rin naman ito sa leksiyon. May mga pagkakataong abot-langit ang pagkakilig ko kung makasalubong ko ang itinuturing kong espesyal na tao. Tulad na lamang nung Miyerkules. Hindi ko alam kung bakit abot-tenga ang ngiti ko ng makausap ko si Ginoong X. Siguro ay talagang nahulog lang ako sa kanya.
Subalit heto ang aking pagiging skeptiko sa mga bagay-bagay. Kapag pumasok na ang rason, parang nagmumukha akong tanga sa ginagawa ko. Hitad lang siguro talaga ako kapag nakadroga sa lalaki. Wahaha chorvah...
Yun lang. Ayoko nang magsalita pa. Haha
***
Kay J, salamat sa pananahimik. Hawak mo ang alas ko. Hahaha...
A Señor X, verdaderamente, en el semestre pasado, no he sabido mucho aunque me he divertido sentarme a tu izquierda, especialmente cuando consigues mi boligrafo. Jeje te quiero estos momentos... Muchas gracias... :)
May mga pagkakataong maaari na pala ang isang bagay subalit sa katiting na pagkakamali ng tao ay hindi naisasakatuparan ang maaaring ito. Sapagkat hindi gamay ng tao ang takbo ng lahat ayon sa panahon (bagaman maaari itong makasagap ng kaalaman kung walang hiya nitong aalamin), ang pagkaunawa sa ganitong realidad ay nagaganap lamang matapos itong maganap. At bagaman gustong ulitin ng tao ang panahon, manghihinayang na lamang ito sa hindi nito nakamit. Susubukan daw niyang maging higit na mabuti sa susunod, subalit ika nga ni Milan Kundera, ang nagaganap ngayon ay nagaganap lang ngayon, at hindi maitutuwid sa impuntong kadalisayan nito sa hinaharap.
Haaayy... sayang talaga... malapit na eh... Oh well...
Haaayy... sayang talaga... malapit na eh... Oh well...
May mga pagkakataong nahaharap ang tao sa mga sandali kung saan nahahamon ang kanyang prinsipyo. Hindi perpekto ang tao, subalit maaari pa rin naman itong umiral nang naghahangad na gumawa ng mabuti. Bagaman napupuwersa ito ng umiiral na status quo sa kanyang paligid - at kung taliwas ang status quo na ito sa kanyang prinsipyo - hindi naman siguro ito nararapat na mangahulugang magpadala na lamang siya sa status quo na ito. Maling isipin na dahil ito ang umiiral ay dapat nang umayon ang tao rito. Sa huli, mahalaga pa ring suriin ng tao ang kanyang sarili - dapat ba akong magpalamon sa sistema (upang makiayon sa kapaligiran) o susundin ko ba ang prinsipyong pinaniniwalaan ko (na maaaring magdulot ng higit na matinding sakuna)?
Mahirap maging tao.
Mahirap maging tao.
Imposible, subalit umaasa pa rin ako sa isang milagro bukas... Haaay...
Gusto kong magtungo sa Scotland upang matutuhan doon ang wika ng pag-ibig...
Gusto kong magtungo sa Scotland upang matutuhan doon ang wika ng pag-ibig...
Take your karaoke skills to the next level! Or volunteer a friend at the Paskong MEA Bazaar's Kwelaoke Competition on Dec. 7. Text in your name, year, course, mobile no, and email add before Nov 26 (audition week) to Kaye at 0917-8960987, Ida at 0917-8870078, or Marga at 0917-5249170. Charm us by carrying a tune but win some cash with your bigay na bigay performance!
He had me at my worst, you had me at my best... but you chose to break my heart.
Ouch.
Ouch.
Somewhere, over the rainbow, way up high,
There's a land that I heard of once in a lullaby.
Somewhere, over the rainbow, skies are blue,
And the dreams that you dare to dream really do come true.
Someday I'll wish upon a star
And wake up where the clouds are far behind me,
Where troubles melt like lemon drops.
Away above the chimney tops
That's where you'll find me.
Somewhere over the rainbow, bluebirds fly,
Birds fly over the rainbow,
Why then, oh why can't I?
If happy little bluebirds fly
Beyond the rainbow,
Why oh why can't I?
There's a land that I heard of once in a lullaby.
Somewhere, over the rainbow, skies are blue,
And the dreams that you dare to dream really do come true.
Someday I'll wish upon a star
And wake up where the clouds are far behind me,
Where troubles melt like lemon drops.
Away above the chimney tops
That's where you'll find me.
Somewhere over the rainbow, bluebirds fly,
Birds fly over the rainbow,
Why then, oh why can't I?
If happy little bluebirds fly
Beyond the rainbow,
Why oh why can't I?
Bukas November 10, at sa Linggo, November 11, maging maingat! May balitang magugunaw daw ang mundo... May parating na delubyo. At back to back pa! Wahahaha
BIRTHDAY WEEK
November 4: HAPPY BIRTHDAY DORIS!
November 5: HAPPY BIRTHDAY ABUELO!
November 6: HAPPY BIRTHDAY AIZA!
November 7: HAPPY BIRTHDAY JACK AND JILL!
November 8: HAPPY BIRTHDAY KYNA AND REENA!
November 9: HAPPY BIRTHDAY M AND DAVID!
November 10: HAPPY BIRTHDAY CLARK!
November 11: HAPPY BIRTHDAY ERY, TANIA AND TELAI!
November 12: HAPPY BIRTHDAY DHIO!
O diba paka friendly ko! :))
BIRTHDAY WEEK
November 4: HAPPY BIRTHDAY DORIS!
November 5: HAPPY BIRTHDAY ABUELO!
November 6: HAPPY BIRTHDAY AIZA!
November 7: HAPPY BIRTHDAY JACK AND JILL!
November 8: HAPPY BIRTHDAY KYNA AND REENA!
November 9: HAPPY BIRTHDAY M AND DAVID!
November 10: HAPPY BIRTHDAY CLARK!
November 11: HAPPY BIRTHDAY ERY, TANIA AND TELAI!
November 12: HAPPY BIRTHDAY DHIO!
O diba paka friendly ko! :))
Para sa batang nagpatiwakal dahil sa kawalan ng pag-asa, nawa'y nakita mo na ang hindi mo makita rito sa lupa.
Tangina. Hindi ko alam pero nakakabagabag na marinig yung balita. Ganoon na ba talaga kasama ang ibang tao para mawalan ng pag-asa ang isang bata? Tangina talaga...
Tangina. Hindi ko alam pero nakakabagabag na marinig yung balita. Ganoon na ba talaga kasama ang ibang tao para mawalan ng pag-asa ang isang bata? Tangina talaga...
I just want to say thank you to these people who've been part of one of the barkadas that I've had in college...
To Jap, thanks for being the sponsor of everything... Grabe I love your house... Hahaha...
To Anton, thanks for being the organizer of this gig... Without you, the gig will not push through...
To Kirvy, thanks for being the dark night of the soul... Haha jokes... Thanks for the jologness that you have deep within... Hahaha puchang mga joke yan ang jologs!
To Clark, thanks for being so hyper all throughout. I'm so happy to find so much change from your gloomy aura before to you hyper-ADHD-pasaway-makulit aura lately.
To Bobby, thanks for lending us your car not once but twice! Sorry if we were so shy-type people... Hahaha...
To Ery, thanks for behaving well enough... Pero sablay ka pa rin minsan eh... Hahaha...
To Chia, thanks for laughing at my jokes kahit super jologettes... Si Kirvy kasi eh!
To Earl, thanks for sharing your gelatin.
To Ralvin, thanks for teaching me another sugal (mahjong). I miss R40.
To Siox, thanks for having a new haircut. Ang labo. Hahaha
And to Gavin, thanks for playing basketball with me. Yeah nagbasketball ako noh. Member ako ng women's team ng MEA batch namin. Hahaha... :)
That's all. I think I have to sleep na... Thanks for the experience! :)
To Jap, thanks for being the sponsor of everything... Grabe I love your house... Hahaha...
To Anton, thanks for being the organizer of this gig... Without you, the gig will not push through...
To Kirvy, thanks for being the dark night of the soul... Haha jokes... Thanks for the jologness that you have deep within... Hahaha puchang mga joke yan ang jologs!
To Clark, thanks for being so hyper all throughout. I'm so happy to find so much change from your gloomy aura before to you hyper-ADHD-pasaway-makulit aura lately.
To Bobby, thanks for lending us your car not once but twice! Sorry if we were so shy-type people... Hahaha...
To Ery, thanks for behaving well enough... Pero sablay ka pa rin minsan eh... Hahaha...
To Chia, thanks for laughing at my jokes kahit super jologettes... Si Kirvy kasi eh!
To Earl, thanks for sharing your gelatin.
To Ralvin, thanks for teaching me another sugal (mahjong). I miss R40.
To Siox, thanks for having a new haircut. Ang labo. Hahaha
And to Gavin, thanks for playing basketball with me. Yeah nagbasketball ako noh. Member ako ng women's team ng MEA batch namin. Hahaha... :)
That's all. I think I have to sleep na... Thanks for the experience! :)
Español es una de las clases que decidi tomar en colegio que he querido mucho. Despues de cuatro clases desde el primer semestre del segundo año, me he olvidado muchas lecciones en el uso de varias expresiones españoles. Si la oportunidad me perimite, quiero continuar mi educacion en una universidad grande y popular en España. Por supuesto, con una beca, porque el coste de vida alla es muy alto.
Este semestre, terminare mi Menor en Estudios Hispanicos. Si usted entiende mi articulo, redactelo, por favor. No estoy seguro si mi gramatica es todavia correcta.
Bueno, aqui esta la version española de la cancion "Open Arms," que se dice "El Amor Que Soñe" por Mariah Carey. Siempre las letras en esta version son mas romanticas que las en ingles. Jejeje...
***
Solo dos cuerpos
Jugando a amar
Juntos en la oscuridad
Fuimos queriendo
Cada vez mas
Nada podia cambiar
El paso del tiempo
Nos quiso alejar
Y nuestro amor pudo mas
(Bridge)
Y ahora estoy frente a ti
Amandote
Mi corazon no puede esconder
Que yo sin ti
No se querer
Vuelvo a vivir
A tu lado el amor que soñe
Sola en mi cuarto
Sin tu calor
Fui conociendo el temor
Te quise tanto
Mi alma te di
Hoy que regresas a mi
Se llena vacio
Se apaga el dolor
Hoy tengo tu amor
Este semestre, terminare mi Menor en Estudios Hispanicos. Si usted entiende mi articulo, redactelo, por favor. No estoy seguro si mi gramatica es todavia correcta.
Bueno, aqui esta la version española de la cancion "Open Arms," que se dice "El Amor Que Soñe" por Mariah Carey. Siempre las letras en esta version son mas romanticas que las en ingles. Jejeje...
***
Solo dos cuerpos
Jugando a amar
Juntos en la oscuridad
Fuimos queriendo
Cada vez mas
Nada podia cambiar
El paso del tiempo
Nos quiso alejar
Y nuestro amor pudo mas
(Bridge)
Y ahora estoy frente a ti
Amandote
Mi corazon no puede esconder
Que yo sin ti
No se querer
Vuelvo a vivir
A tu lado el amor que soñe
Sola en mi cuarto
Sin tu calor
Fui conociendo el temor
Te quise tanto
Mi alma te di
Hoy que regresas a mi
Se llena vacio
Se apaga el dolor
Hoy tengo tu amor
Isa sa mga hindi ko maipaliwanag sa sarili ko ay ang mabilis kong pagsasawa sa mga bagay - sa mga ginagawa ko, sa mga inaaral ko, sa mga kasama kong tao, kahit sa mga kasama ko sa bahay - malimit akong napapatitig at napapaisip kung bakit makalipas ang matagal kong pakikisama sa kanila o paggawa at pag-ulit ng bagay na iyon ay nananatili akong balisa. Parang ako mismo ay hindi ganoon kasaya sa ginagawa ko (kahit sabi ng iba ay malaki ang nagawa kong iyon).
Siguro napapansin din ng mga kaibigan, lalo na ng mga madalas kong kasama, na may mga puntong ako mismo ang dumidistansya sa kanila. At malimit nga akong ganoon - malimit na lumalayo at naghahanap ng sarili kong puwang na ako at ako lamang ang naroroon. Malabo. Mahirap maipaliwanag. Subalit ganoon talaga ang timpla ng pag-iisip ko. Hindi nakatatagal sa paulit-ulit na nangyayari. Mahilig maghanap ng bago.
Tuloy napaisip ako sa kung ano nga bang karera ang nararapat para sa akin. Hindi ata ako makatatagal sa monotono at paulit-ulit na pamamalakad ng mga korporasyon - bagama't sino ba ako upang magsalita ng tapos? Nakaranas na ba talaga ako ng totoong buhay-korporasyon? Bagaman umiiral ang pagnanais kong magamit ang kakayahan ko upang mapaunlad ang sistema ng isang grupo, bakit parati ko na lang nararamdaman na kulang pa rin ang lahat ng ginagawa ko? Ano ba itong pamantayang itinalaga ko para masabing kulang o sobra na ang lahat? O baka naman masyado na akong naghahangad sa napakaraming bagay na hindi na kayang makamit ng pagiging tao ko?
Ito na ata ang resulta ng pagiging perpeksiyonista ko, ng paghahangad ko na makagawa ng perpekto.
Sa huling semestre ko bilang isang estudyanteng hindi pa inaasahang maging kaagapay na kumita para sa sarili, nawa'y higit ko pang madiskubre ang sarili ko, lalo na ang tatahakin kong landas.
Haay... nakawala na rin ako sa SOM. Hanggang sa ngayon, kung susubukan kong ipaliwanag sa sarili ko kung bakit ko kinuha ang M.E. (at kung bakit nagtiis ako rito sa loob ng pitong semestre at tatlong tag-araw), hindi ko pa rin talaga maipaliwanag. Haay... Sige subukan nating mahanapan ng sagot ngayong second sem...
Ayan. Tinatamad na rin akong magsulat. Wahahaha kaya tatapusin ko na.
Sabi ni Kierkegaard (tama ba ang pagbabaybay?):
Ang pag-uulit ay ang pagbabalik sa iyong tunay na iyo, sa kung sino ka at sa kung ano ikaw.
Sana ganoon sindali ng pagbabalik ang realisasyong ito.
Siguro napapansin din ng mga kaibigan, lalo na ng mga madalas kong kasama, na may mga puntong ako mismo ang dumidistansya sa kanila. At malimit nga akong ganoon - malimit na lumalayo at naghahanap ng sarili kong puwang na ako at ako lamang ang naroroon. Malabo. Mahirap maipaliwanag. Subalit ganoon talaga ang timpla ng pag-iisip ko. Hindi nakatatagal sa paulit-ulit na nangyayari. Mahilig maghanap ng bago.
Tuloy napaisip ako sa kung ano nga bang karera ang nararapat para sa akin. Hindi ata ako makatatagal sa monotono at paulit-ulit na pamamalakad ng mga korporasyon - bagama't sino ba ako upang magsalita ng tapos? Nakaranas na ba talaga ako ng totoong buhay-korporasyon? Bagaman umiiral ang pagnanais kong magamit ang kakayahan ko upang mapaunlad ang sistema ng isang grupo, bakit parati ko na lang nararamdaman na kulang pa rin ang lahat ng ginagawa ko? Ano ba itong pamantayang itinalaga ko para masabing kulang o sobra na ang lahat? O baka naman masyado na akong naghahangad sa napakaraming bagay na hindi na kayang makamit ng pagiging tao ko?
Ito na ata ang resulta ng pagiging perpeksiyonista ko, ng paghahangad ko na makagawa ng perpekto.
Sa huling semestre ko bilang isang estudyanteng hindi pa inaasahang maging kaagapay na kumita para sa sarili, nawa'y higit ko pang madiskubre ang sarili ko, lalo na ang tatahakin kong landas.
Haay... nakawala na rin ako sa SOM. Hanggang sa ngayon, kung susubukan kong ipaliwanag sa sarili ko kung bakit ko kinuha ang M.E. (at kung bakit nagtiis ako rito sa loob ng pitong semestre at tatlong tag-araw), hindi ko pa rin talaga maipaliwanag. Haay... Sige subukan nating mahanapan ng sagot ngayong second sem...
Ayan. Tinatamad na rin akong magsulat. Wahahaha kaya tatapusin ko na.
Sabi ni Kierkegaard (tama ba ang pagbabaybay?):
Ang pag-uulit ay ang pagbabalik sa iyong tunay na iyo, sa kung sino ka at sa kung ano ikaw.
Sana ganoon sindali ng pagbabalik ang realisasyong ito.
Naanyayahan akong mag-host ng Mid-Year Convention ng PAASA (Philippine Association of Administrators of Student Affairs). Thanks to Reese for recommending me. Haha ito ang pinakamalaking event na nahost ko in my entire life.
Anyway, kahit nakakapagod, nakakairita (tanungin nyo na lang ako personally kung bakit), nakakabaog at nakakabaliw ang lahat, hindi pa rin naman ako nawalan ng energy dahil sa maraming bagay...
(1) Nakakabilib ang student leaders natin ngayon. As in bow ako sa kanilang lahat. Being in the Ateneo for almost 8 years has exposed me to the Ateneo way of leadership. Yet sometimes, we Ateneans tend to be inward-looking (quoting RSA) and we seldom see how students from other schools lead. If we will only listen to their stories, we will definitely learn a lot from them.
Nakakabilib talaga na marinig mula sa kanila yung mga bagay na nagawa nila para matulungan hindi lang ang mga estudyante kundi yung mismong mga komunidad sa labas ng eskuwelahan nila. Halimbawa, yung mga taga Nueva Ecija University of Science and Technology, tinutulungan nila yung mga maliliit na negosyo at yung mga magsasaka sa pag-mamarket ng mga produktong ibinebenta nila. Sila yung nagiging daan para matutuhan ng mga tao roon ang pagbibigay ng halaga sa kanilang mga produkto. Ang galing diba?
Bow talaga ako sa mga student leaders. As in. :) Clap clap clap! Sana mabasa nyo kung gaano ako ka-proud maghost ng event para sa inyo. :)
(2) Naniniwala ako na may malaking pagbabago sa Pilipinas 10 years from now. Sana hindi mawala yung passion nyo para magsilbi sa mga tao. :)
(3) Kung makikinig lang sana ang mga matatanda sa tinig ng mga bata, higit sigurong magigign epektibo ang transisyon. Hindi kasi nila minsan maunawaan na ang sistemang ipinapataw nila sa henerasyon natin ay hindi na angkop at naaakma sa kulturang kinagigisnan natin. Naaalala ko tuloy ang sinabi ni Gramsci... kailangan nating maging organiko - ang mabalanse ang tradisyunal at ang modernong kaisipan.
(4) Bilib din ako sa Deans for Student Affairs at mga advisers na nakakaunawa sa kanilang mga mag-aaral. Bow talaga ako sa kanila. :) Isipin nyo, 62 years old na yung isang DSA dun, pero nag-stay siya hanggang 12 para makisama sa socials night ng mga student leaders. Ano ang reason nya dun? Sabi niya, "Hanggang masaya ang mga bata sa ginagawa nila, suportado ako dun." Ang galing diba?
(5) Bow na bow ako kay RSA. Ang galing! :)
(6) Ang galing ng Simbahang Lingkod ng Bayan! (Salamat sa pag-imbita sa akin. Sana ay makasama ulit ako sa Bicol gig nyo!)
Wah shempre hindi lahat ng bagay parang cake lang na masarap lantakan. Shempre meron ding mga ampalaya na ang sarap isuka. Pero kahit na ganoon pa man ang nangyari, hindi ako nawalan ng energy sa tuwing nakikita kong nag-eenjoy ang mga student leaders. :)
Yun lang. Ang sarap maging bata! :)
Anyway, kahit nakakapagod, nakakairita (tanungin nyo na lang ako personally kung bakit), nakakabaog at nakakabaliw ang lahat, hindi pa rin naman ako nawalan ng energy dahil sa maraming bagay...
(1) Nakakabilib ang student leaders natin ngayon. As in bow ako sa kanilang lahat. Being in the Ateneo for almost 8 years has exposed me to the Ateneo way of leadership. Yet sometimes, we Ateneans tend to be inward-looking (quoting RSA) and we seldom see how students from other schools lead. If we will only listen to their stories, we will definitely learn a lot from them.
Nakakabilib talaga na marinig mula sa kanila yung mga bagay na nagawa nila para matulungan hindi lang ang mga estudyante kundi yung mismong mga komunidad sa labas ng eskuwelahan nila. Halimbawa, yung mga taga Nueva Ecija University of Science and Technology, tinutulungan nila yung mga maliliit na negosyo at yung mga magsasaka sa pag-mamarket ng mga produktong ibinebenta nila. Sila yung nagiging daan para matutuhan ng mga tao roon ang pagbibigay ng halaga sa kanilang mga produkto. Ang galing diba?
Bow talaga ako sa mga student leaders. As in. :) Clap clap clap! Sana mabasa nyo kung gaano ako ka-proud maghost ng event para sa inyo. :)
(2) Naniniwala ako na may malaking pagbabago sa Pilipinas 10 years from now. Sana hindi mawala yung passion nyo para magsilbi sa mga tao. :)
(3) Kung makikinig lang sana ang mga matatanda sa tinig ng mga bata, higit sigurong magigign epektibo ang transisyon. Hindi kasi nila minsan maunawaan na ang sistemang ipinapataw nila sa henerasyon natin ay hindi na angkop at naaakma sa kulturang kinagigisnan natin. Naaalala ko tuloy ang sinabi ni Gramsci... kailangan nating maging organiko - ang mabalanse ang tradisyunal at ang modernong kaisipan.
(4) Bilib din ako sa Deans for Student Affairs at mga advisers na nakakaunawa sa kanilang mga mag-aaral. Bow talaga ako sa kanila. :) Isipin nyo, 62 years old na yung isang DSA dun, pero nag-stay siya hanggang 12 para makisama sa socials night ng mga student leaders. Ano ang reason nya dun? Sabi niya, "Hanggang masaya ang mga bata sa ginagawa nila, suportado ako dun." Ang galing diba?
(5) Bow na bow ako kay RSA. Ang galing! :)
(6) Ang galing ng Simbahang Lingkod ng Bayan! (Salamat sa pag-imbita sa akin. Sana ay makasama ulit ako sa Bicol gig nyo!)
Wah shempre hindi lahat ng bagay parang cake lang na masarap lantakan. Shempre meron ding mga ampalaya na ang sarap isuka. Pero kahit na ganoon pa man ang nangyari, hindi ako nawalan ng energy sa tuwing nakikita kong nag-eenjoy ang mga student leaders. :)
Yun lang. Ang sarap maging bata! :)
Ito ang aking second sem...
MWF
1130-1230
POS100-M: Politics and Governance
Mendoza, Diana J.
CTC204
TTh
1030-1200
EC121-G: Development Economics
Pasimio, Harry S.
SECA214A
1200-1330
TH141-G: A Theology of the Catholic Social Vision (FIL)
Guevarra, Roberto Conrado O.
SECB201A
1330-1500
HI166-A: Kasaysayan ng Pilipinas (FIL)
Totanes, Stephen Henry S.
SECC201A
1630-1800
EU132-A: European Marketing and Business Strategy
Panahon II, Atanacio A.
SECA215A
1800-1930
PH103-GG: Pilosopiya ng Relihiyon (FIL)
Tolentino, Roy Allan B.
SECA208A
MWF
1130-1230
POS100-M: Politics and Governance
Mendoza, Diana J.
CTC204
TTh
1030-1200
EC121-G: Development Economics
Pasimio, Harry S.
SECA214A
1200-1330
TH141-G: A Theology of the Catholic Social Vision (FIL)
Guevarra, Roberto Conrado O.
SECB201A
1330-1500
HI166-A: Kasaysayan ng Pilipinas (FIL)
Totanes, Stephen Henry S.
SECC201A
1630-1800
EU132-A: European Marketing and Business Strategy
Panahon II, Atanacio A.
SECA215A
1800-1930
PH103-GG: Pilosopiya ng Relihiyon (FIL)
Tolentino, Roy Allan B.
SECA208A
Kagabi ay nagpunta ako sa YPS event sa Q-Bistro, at nakakatuwa dahil parang reunion ito ng mga Atenista... Andun din sina BeaG, Anton, at Ynez. Nahila kami lahat ni Harvey. :| (Andun din pala si Paolo Lim... nagbabalik!)
May binigay na Youth Situationer si Ginoong Butch Abad na nakapagbanggit ng estadistikang narinig ko na makailang ulit mula sa Pathways...
Sabi niya...
SA BAWAT 10 BATA, 9 ANG PUMAPASOK SA GRADE ONE, APAT ANG NAG-HAHAYSKUL, AT ISA LANG ANG NAGCOLLEGE... (Tama ba? Haha bakit nalimutan ko? Hahaha)
Nang nagsasalita siya tungkol dito, napag-usapan namin ni Ynez iyong tungkol sa Ingles bilang medyo ng pagtuturo sa Pilipinas at ang pagiging hadlang nito upang maunawaan ng mga Pilipino ang kanilang inaaral. Papaano ba naman kasi, hindi pa nga masterado ng mga bata ang wikang dayuhan ay ginagamit na ito sa malalim na pamamaraan, at inaasahan na silang makapagsalita at makapagsulat sa naturang wika.
Hindi mo rin naman masisi ang mga bata kung hindi sila mahasa sa Ingles, dahil nga kahit sa kanilang paglabas sa eskuwela ay hindi naman sila ginagamit ang Ingles. Filipino (at kung minsan nga ay Bisaya, Bikolano, o Ilokano) ang lengwang ginagamit nila kapag kausap ang kanilang mga magulang, ang kanilang mga kalaro, o kahit ang kanilang kapitbahay.
Kung gayon, hindi nakapagtatakang mababa ang resulta ng mga eksameng ibinibigay sa mga mag-aaral. Ipinagpipilitan natin ang dayuhang wika bilang pangunahin medyo ng pagtuturo sa mga bata, kaya't hayun - pagpasok sa isang tenga, labas agad sa kabila. Walang natitira sa kukote ng mga bata, dahil hindi nila nakikita ang sarili sa inaaral - labas ang sarili sa katotohanang itinuturo sa kanya. Parang hindi magkaugnay.
Sa kabilang banda, maaari ring sabihin na mahirap isalin sa wikang lokal ang araling nasa Ingles, lalo na kung ang pagsasalin ay magdudulot ng pagkalito. Sige nga, ituro mo ang symmetry na filipinisado, at pihadong malilito ang bata. Ituro mo ang solid, liquid at gas nang purong lokal na wika, at mumurahin ka ng bata sa galit (tinuruan mo pang magmura ang bata!).
Kung gayon, papaano ba dapat ang pagtuturo sa mga bata? Bakit ang Hapon, nakuha nilang mapaunlad ang kanilang bansa, nang hindi nakakapit nang husto sa wikang Ingles? Bakit ang Europa - hindi naman lahat ay nag-Ingles, subalit natutuhan nilang ganap ang inaaral?
Tila baga tayong mga Pilipino lang ang nahihiyang mag-aral gamit ang ating wika.
Jologs na nga kung jologs kung gagamit ka bigla ng Filipino sa talakayan, subalit jologs pa rin bang maituturing ang mga Tsinong nag-aaral ng matematika gamit ang kanilang wika? Jologs ba ang mga Espanyol na nag-uusap ng negosyo gamit ang wika nila? At jologs ba ang mga Alemang namimilosopiya sa kanilang wika?
Papaano tayo makauunawa kung uunawa tayo gamit ang wikang hindi naman nating ganap na nauunawaan? Bakit nahihiya tayong ipasok sa akademya ang wikang ginagamit natin sa labas nito?
Tuloy naiisip ko... Papaano kaya magtuturo sa mga bata? Gagamit ba ng Ingles o Filipino? O papayagan kaya nating maging kolokyal ang pagtuturo? Malamang sa malamang ay hindi sasang-ayon ang mga konserbatibong akademiko sa pagsusulong ng kolokyal na pamamaraan ng pagtuturo. Sasabihin nilang nasisira ang ganda ng wika kapag hindi ito nagagamit sa kadalisayan nito.
Subalit hindi kaya matulad sa Latin ang Filipino kung pilit nating ikukulong ito sa pagbabago? Hindi ba higit na nagiging mayaman ang wika kung nagiging malapit ito sa puso ng nagsasalita, kung nagiging medyo ito upang maunawaan ng gumagamit ang kanyang kinagagalawan? Ang bentaheng kompetitibo ba ay nasusukat sa kakayahang magsalita ng Ingles, o sa kakayahang umunawa ng tao sa totoong nangyayari? Na kahit hindi niya ito naipaliliwanag sa Ingles, ay maaari niya itong maipaliwanag ng kumpleto at totoo sa sarili...
Wala naman akong galit sa Ingles (kahit madalas akong duguin), at hindi naman ako nagsusulong na gawing purong Filipino ang pagtuturo (sapagkat hindi nga ito nagiging angkop sa henerasyong nagtatakda sa panahon). Subalit kung pag-uusapan ang sistema ng edukasyon dito sa Pilipinas, tila kailangan nating maging higit na praktikal sa ginagamit nating wika. Mas gugustuhin ko atang makakita ng mga Einstein na nagpapaliwanag nang buo gamit ang wikang kinagisnan nila, kaysa makakita ng mga interpretador na nag-iingles, na ang sinasabi ay pag-uulit lamang sa sinabi ng iba.
Napaisip lang naman...
Punta kayo rito: http://www.yps.org.ph
Baka sakaling interesado kayo... :)
May binigay na Youth Situationer si Ginoong Butch Abad na nakapagbanggit ng estadistikang narinig ko na makailang ulit mula sa Pathways...
Sabi niya...
SA BAWAT 10 BATA, 9 ANG PUMAPASOK SA GRADE ONE, APAT ANG NAG-HAHAYSKUL, AT ISA LANG ANG NAGCOLLEGE... (Tama ba? Haha bakit nalimutan ko? Hahaha)
Nang nagsasalita siya tungkol dito, napag-usapan namin ni Ynez iyong tungkol sa Ingles bilang medyo ng pagtuturo sa Pilipinas at ang pagiging hadlang nito upang maunawaan ng mga Pilipino ang kanilang inaaral. Papaano ba naman kasi, hindi pa nga masterado ng mga bata ang wikang dayuhan ay ginagamit na ito sa malalim na pamamaraan, at inaasahan na silang makapagsalita at makapagsulat sa naturang wika.
Hindi mo rin naman masisi ang mga bata kung hindi sila mahasa sa Ingles, dahil nga kahit sa kanilang paglabas sa eskuwela ay hindi naman sila ginagamit ang Ingles. Filipino (at kung minsan nga ay Bisaya, Bikolano, o Ilokano) ang lengwang ginagamit nila kapag kausap ang kanilang mga magulang, ang kanilang mga kalaro, o kahit ang kanilang kapitbahay.
Kung gayon, hindi nakapagtatakang mababa ang resulta ng mga eksameng ibinibigay sa mga mag-aaral. Ipinagpipilitan natin ang dayuhang wika bilang pangunahin medyo ng pagtuturo sa mga bata, kaya't hayun - pagpasok sa isang tenga, labas agad sa kabila. Walang natitira sa kukote ng mga bata, dahil hindi nila nakikita ang sarili sa inaaral - labas ang sarili sa katotohanang itinuturo sa kanya. Parang hindi magkaugnay.
Sa kabilang banda, maaari ring sabihin na mahirap isalin sa wikang lokal ang araling nasa Ingles, lalo na kung ang pagsasalin ay magdudulot ng pagkalito. Sige nga, ituro mo ang symmetry na filipinisado, at pihadong malilito ang bata. Ituro mo ang solid, liquid at gas nang purong lokal na wika, at mumurahin ka ng bata sa galit (tinuruan mo pang magmura ang bata!).
Kung gayon, papaano ba dapat ang pagtuturo sa mga bata? Bakit ang Hapon, nakuha nilang mapaunlad ang kanilang bansa, nang hindi nakakapit nang husto sa wikang Ingles? Bakit ang Europa - hindi naman lahat ay nag-Ingles, subalit natutuhan nilang ganap ang inaaral?
Tila baga tayong mga Pilipino lang ang nahihiyang mag-aral gamit ang ating wika.
Jologs na nga kung jologs kung gagamit ka bigla ng Filipino sa talakayan, subalit jologs pa rin bang maituturing ang mga Tsinong nag-aaral ng matematika gamit ang kanilang wika? Jologs ba ang mga Espanyol na nag-uusap ng negosyo gamit ang wika nila? At jologs ba ang mga Alemang namimilosopiya sa kanilang wika?
Papaano tayo makauunawa kung uunawa tayo gamit ang wikang hindi naman nating ganap na nauunawaan? Bakit nahihiya tayong ipasok sa akademya ang wikang ginagamit natin sa labas nito?
Tuloy naiisip ko... Papaano kaya magtuturo sa mga bata? Gagamit ba ng Ingles o Filipino? O papayagan kaya nating maging kolokyal ang pagtuturo? Malamang sa malamang ay hindi sasang-ayon ang mga konserbatibong akademiko sa pagsusulong ng kolokyal na pamamaraan ng pagtuturo. Sasabihin nilang nasisira ang ganda ng wika kapag hindi ito nagagamit sa kadalisayan nito.
Subalit hindi kaya matulad sa Latin ang Filipino kung pilit nating ikukulong ito sa pagbabago? Hindi ba higit na nagiging mayaman ang wika kung nagiging malapit ito sa puso ng nagsasalita, kung nagiging medyo ito upang maunawaan ng gumagamit ang kanyang kinagagalawan? Ang bentaheng kompetitibo ba ay nasusukat sa kakayahang magsalita ng Ingles, o sa kakayahang umunawa ng tao sa totoong nangyayari? Na kahit hindi niya ito naipaliliwanag sa Ingles, ay maaari niya itong maipaliwanag ng kumpleto at totoo sa sarili...
Wala naman akong galit sa Ingles (kahit madalas akong duguin), at hindi naman ako nagsusulong na gawing purong Filipino ang pagtuturo (sapagkat hindi nga ito nagiging angkop sa henerasyong nagtatakda sa panahon). Subalit kung pag-uusapan ang sistema ng edukasyon dito sa Pilipinas, tila kailangan nating maging higit na praktikal sa ginagamit nating wika. Mas gugustuhin ko atang makakita ng mga Einstein na nagpapaliwanag nang buo gamit ang wikang kinagisnan nila, kaysa makakita ng mga interpretador na nag-iingles, na ang sinasabi ay pag-uulit lamang sa sinabi ng iba.
Napaisip lang naman...
Punta kayo rito: http://www.yps.org.ph
Baka sakaling interesado kayo... :)
Profile
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif)
android186194- android186194
Syndicate
